Буду се рано на сабајле, отварам едно око док с’с друго прежмивам.

Слушам га комшију Столета куде се дере по жену “Миро до куде е тај салата и кажи ми ракија олади ли се, не можу више да чекам.”

А Мира од шпајз се дере “Чекај Столе туршију ваду, што си се раздраја рано на сабајле, комшие те слушав, треба ли после да не оговарав?Ќе мислив расправљамо се, муабети ќе ни извадив.”

А ја јадна не знам куде сам, приморана да слушам муабети на комшију Столета и комшику Миру. Ех, старинска работа.

Станаја некако, изми се, облече рандом фармарке и дукс. Застана пред огледало да се нашминкам к’д оно како за бељу лизна се и се скрши. Баба слушна и дотрча одма у собу цела у панику – “Леле дете, што  направи? Колена ме вртив, одвај сам дотрчала. Исплаши ме, ќе ме умреш пред време. Зарем огледало га скрши?”

“Де бре бабо што си на крај срце, ќе се купи ново”.

Баба ме испозамара с’с њојни бабини деветине демек несреќа ќе ме прати наредни 7 године, како да не. Само се заврте с’с очи и искочи преко врата да се најду с’с Јовану, замара ме 5 дна по ред да идемо у Агору. Тамо работаја дечко што га свиѓа, па да га пошмека малко.

Најдесмо се куде сат, Јована дотрча цела збунета и среќна абе булке вуцветав. Овј њојан викнаја гу вечер у Сидарту на журку па у Спејс, а како што разбра и на афтер гу викнаја.

Завршисмо с’с Агору, пројдесмо до Соколану да видимо кој има кој нема, у меѓувреме куписмо тост од 9ку. Наша следеќа дестинација беше Рејсер на по еден шејк. Па такси од куде економску пошто требаше да побрзамо да се спремамо за вечер.

С’клет ме изби 100 пут од овуј Јовану, ама дружимо много време и си гу сакам па го трпу, што да ву праву…

Надам се дека ќе се видимо у подобро светло, к’д ќе сване бољи д’н у Куманово. Сви сте добредојдени на по едну жуту ракију од Батка Ѓорѓију и на добру скару од Корнер.

Посебна благодарност до Ангела Цветковска од Куманово.