
Фотографиите, текстовите, видеата и аудио материјалите што беа создадени целосно или делумно со помош на алатки за ВИ станаа секојдневие. Содржините креирани со вештачка интелигенција го преплавија интернетот во последните неколку години. Како што расте употребата на вештачка интелигенција, така расте и нејзината злоупотреба, а на многумина им е тешко да разликуваат што е вистинско, а што лажно.

Во најголем број на случаи, нема јасно означување дека фотографијата или содржината е креирана со помош на вештачка интелигенција. Тпоа создава многу забуни кај публиката, што пак секако има свои негативни последици, Поради тоа, важно е да се знаат и применуваат барем основни начини да се препознае кога некоја фиотографија не е реална, односнои е креирана со помош на ВИ.
Пред да навлезете во техничките детали, застанете и погледнете ја фотографијата како целина. Прашајте се: што точно гледате и каква порака се обидува да пренесе сликата? Што е во преден план, а што во позадина? Кој ја објави фотографијата и дали имате причина да му верувате на тој извор? Дополнителни информации исто така можат да помогнат – каде е објавена, со каков опис и за кого е наменета. Критичкото размислување е често првиот и најважен чекор.
Фокусирајте се на деталите
Вештачката интелигенција сè уште често се сопнува на мали детали, особено на рацете, лицата и текстурите. Внимавајте на нелогичности како дополнителни прсти, непарен број заби, неприродно мешање на тоновите на кожата или површини што изгледаат премногу мазни. Квалитетот на сликите со вештачка интелигенција постојано се подобрува, но грешките сè уште се случуваат.
Друга честа „слаба точка“ е текстот. Насловите, логоата и малите букви во сликите со вештачка интелигенција можат да бидат измешани, погрешно напишани или целосно бесмислени.
Еден начин да се сомневате е кога сликата изгледа малку премногу добро. Визуелните елементи со вештачка интелигенција честопати немаат мали несовршености што ги имаат вистинските фотографии, правејќи сè да изгледа премногу исполирано или „ретуширано“. Позадините исто така можат да ја откријат вештачката интелигенција – понекогаш се чудно поедноставени, понекогаш се преполни со детали што не се „вклопуваат“ во сцената.
Користете дигитални алатки
Ако вашето око не е доволно добро, користете алатки како Google Lens, TinEye, InVID-WeVerify и Reality Defender. Ваквите обратни пребарувања на слики можат да покажат каде се појавуваат други фотографии. Сликите од вештачка интелигенција генерално ќе се појавуваат на помалку места отколку вистинските и ретко ќе завршат на страници од веродостојни извори.
Ако можете, проверете ги и метаподатоците на сликата – понекогаш откриваат датум, локација или информации за уредот, а понекогаш траги од алатки од вештачка интелигенција. Секако, метаподатоците можат да се избришат или променат, така што тоа не е безгрешен доказ.

Советите и алатките можат да помогнат, но вреди да ги слушате и вашите сопствени инстинкти. Ако нешто ви изгледа чудно или премногу добро за да биде вистина, често има причина. Најдобрите резултати доаѓаат од комбинација на ладна анализа и чувство на интуиција.
А што е со видеата и текстовите од вештачка интелигенција?
Deepfake снимките претставуваат уште еден голем предизвик. Внимавајте на неприродните движења и изрази на лицето – вештачката интелигенција сè уште се бори со пофините нијанси на човековото однесување. Ненадејните грчеви, вкочанетоста или чудните емоционални промени можат да бидат знаци дека видеото е лажно.
Што се однесува до текстовите, вештачката интелигенција понекогаш составува реченици што звучат уредно, но се празни или нелогични по содржина. Исто така, може нагло да го промени тонот и стилот, и често е повторувачка – истите фрази, истите конструкции, истиот ритам. Текст што изгледа формулаичен, му недостасува личност или е полн со „популарни“ фрази и жаргон може да биде сомнителен.