12 август — Меѓународен ден на младите.
Ден кога светот зборува за младите, но младите тука… ретко имаат време да го слушнат светот. Зашто некои од нив се на работа што не ја сакаат, други на факултет што едвај го издржуваат, а трети — на аеродром, со билет во еден правец.

Да си млад во Македонија и да си млад во странство е како да трчате иста трка — едниот во патики, другиот во папучи од пазар.

Таму, младоста се буди со мирис на свежо кафе и мирна мисла дека денот е нејзин.
Тука, младоста се буди со алармот на телефон што го купи на рати и со мислата дали ќе има струја вечерва за да учи.

Таму, студентот оди на предавања во сали што личат на вселенски бродови.
Тука, студентот оди во амфитеатар со столчиња што крцкаат и прозорци што не се отвораат — затоа што ако се отворат, ќе падне рамката.

Таму, младите патуваат за да ги прошируваат хоризонтите.
Тука, младите патуваат со нискобуџетен лет, во еден правец, и не им е важно каде ќе слетаат — важно е само да не е тука.

Таму, платата е клуч за слобода.
Тука, платата е листа на сметки и пресметка колку „луксуз“ е едно излегување во месецот.

Да си млад во Македонија и да си млад во странство е како да трчате иста трка — едниот во патики, другиот во папучи од пазар

Таму, иднината се мери во планови.
Тука, иднината се мери во избори — не оние на хартија, туку оние дали да останеш или да заминеш.

И сепак, тука има нешто што таму не можат да го измерат:
Надеж што гори и кога нема струја.
Смеа што одекнува и кога ситуацијата не е најсјајна.
Сон што се кова од реченици како: „Нема врска, ќе најдеме начин.“

Таму, младоста е сигурен пат.
Тука, младоста е лавиринт.
Но понекогаш, токму оние што се изгубиле во лавиринтот го цртаат најубавиот излез.

И додека таму се слави младоста…
тука младите ја трошат младоста обидувајќи се да докажат дека ја заслужуваат.