Човештвото повторно гледа кон Месечината – но овој пат со нова технологија, нова визија и фотографии што изгледаат како да се од научна фантастика. Во рамките на програмата Artemis, вселенското летало Orion spacecraft испрати серија спектакуларни кадри од орбитата на Месечината, нудејќи перспектива што ретко сме ја виделе.

Меѓу највпечатливите е т.н. „Earthset“ – момент кога Земјата „заоѓа“ зад хоризонтот на Месечината, создавајќи сцена што потсетува на зајдисонце, но во сосема нов космички контекст. Во преден план се забележуваат масивни кратери како, додека во други кадри јасно се гледаат древните лунарни басени Orientale и Hertzsprung – сведоци на удари стари милијарди години.

Земјата заоѓа зад Месечината, гледана од Orion – во преден план кратерот Ohm со изразени централни врвови.

Галеријата прикажува и разновиден лунарен релјеф – од темни вулкански рамнини до остри кратери, како и редок кадар на сончева еклипса фотографирана од вселената, каде покрај Месечината и Земјата, во позадина се појавуваат и планети како Сатурн и Марс. Особено внимание привлекува кратерот Vavilov, снимен на границата меѓу ден и ноќ, каде долгите сенки создаваат драматичен ефект и ја нагласуваат неговата структура.

Како се направени овие фотографии?

Не е Instagram, ова е екстремна физика.

• Камерите во Orion се модифицирани дигитални DSLR/безогледални системи (слични на професионални Canon/Nikon тела), но адаптирани за вакуум, радијација и екстремни температури.
• Се користат различни објективи – од широк агол (за Earthset) до телефото (за кратери како Vavilov).
  • Астронаутите имаат основна обука за фотографија, но не се уметници – затоа голем дел од кадрите се резултат на автоматски системи, претходно програмирани експозиции и насоки од тимот на Земјата.

„Earthset“ над рабoт на Месечината, со видливи Orientale и Hertzsprung басени и траги од древни удари.

Фотографирањето во вселената е значително поразлично од она на Земјата. Без атмосфера, светлината не се расфрла, што резултира со остри сенки и силен контраст. Тоа значи дека секој кадар бара внимателно балансирање на експозицијата – во спротивно, делови од фотографијата лесно може да бидат премногу осветлени или целосно затемнети.

Интересен детал е што многу од најдобрите фотографии не се резултат на еден единствен „клик“, туку на серија снимки од кои подоцна се избира најдобрата. Финалниот изглед често е резултат на дополнителна обработка од тимови на NASA, кои работат на извлекување на максимален квалитет и детали.

Поглед на повеќе лунарни формации – од вулкански рамнини до кратери и антички басени, снимени од Artemis II.

Овие фотографии не се само визуелно импресивни – тие се потсетник дека новата ера на истражување на вселената веќе започна. Артемис не е само враќање на Месечината, туку чекор кон многу подалечни цели.

Програмата Artemis, предводена од NASA, има за цел да го врати човекот на Месечината по повеќе од пет децении од Apollo програмата. Мисијата Artemis II ќе биде првата со екипаж што ќе орбитира околу Месечината по долгата пауза, а долгорочната цел е создавање база и подготовка за идни мисии кон Марс.

Целата галерија може да се најде на сајтот на НАСА.

Сончева еклипса гледана од Orion – Месечината во сенка, со Земјата, Сатурн и Марс видливи во позадина.

Детален приказ на кратерот Vavilov, нагласен со долги сенки на границата меѓу ден и ноќ на Месечината.