
Во текот на последните неколку години, бројот на луѓе кои „копаат“ криптовалути се зголемува.

Photo by Kanchanara on Unsplash
Овој „бизнис“ секако не ја одмина и Македонија. Има илјадници „копачи“ на криптовалути . Темната страна на виртуелната паричка е заканата за енергетската стабилност. Иако целиот бизнис се води онлајн, дигиталните пари имаат негативно влијание врз реалната средина.
Силен компјутер, многу струја и интернет – тие три работи се потребни за да се ископа биткоин, односно дигитално злато. Милиони популарно наречени рудари бараат криптовалути ширум светот. На годишно ниво, трошат струја ни повеќе ни помалку, туку како како цела Аргентина.
„Сега Америка е сосема убедливо најсилна овде, потоа следат Казахстан и Русија, а потоа и многу други земји. Конкретно, Европа не е премногу силна затоа што во многу европски земји струјата е прилично скапа, а струјата е практично главниот трошок и рударството е повеќе распространета во земјите каде што цената на електричната енергија е пониска и каде што едноставно има доволно енергија“, вели Александар Матановиќ, основач и косопственик на онлајн услугата за купување и продавање на биткоин ECD од Србија.
Машините кои работат 24 часа на ден за да откопаат дигитални пари најчесто се користат само за тие цели. Технологијата брзо напредува, па тие често се менуваат. Тие често завршуваат како електронски отпад.
„Кога ќе го завршат својот живот како рудари, не можат да се користат за ништо друго, може да се расклопат и рециклираат, но како готова машина не можат да се користат за ништо друго“, додава Матановиќ.
Овие машини се напојуваат со електрична енергија, која обично се добива со согорување на јаглен, што го зголемува загадувањето на воздухот.
Анализите покажуваат дека поради ископувањето на криптовалути, толку многу јаглерод диоксид завршува во атмосферата што треба да се садат најмалку 300 милиони дрвја годишно низ планетата за да се неутрализираат овие штетни последици.
„Да речеме во релативна смисла, една операција за копање криптовалути, која заработува приближно две просечни плати, троши енергија како 20 станови во некој од големите градови за греење за еден месец. Тоа се опортунитетни трошоци – дали сакаме да користиме енергија во некои продуктивни активности, или сакаме да го искористиме за да заработиме нешто за нас, без да создадеме вистинска вредност“, посочува Љубиша Мијачиќ, експерт за еколошки ресурси.
Поради огромната потрошувачка на енергија и други негативни ефекти, неколку земји, вклучително и Кина – до неодамна центар на рударството, ја забранија оваа активност и употребата на дигитални валути.
Извор: RTS