Микрочип под кожата би сакале да вградат 51% од учесници во Истражувањето од 2021 година, извршено на 4.000 европски граѓани-заради плаќање во продавници, отворени врати и од многу други практични причини.

Во светот има се поголем број луѓе, претставници на насоката наречена трансхуманистичка. Според оваа насока, човекот е предодреден да се спои со технологијата, да се надмине себеси и да стане живо суштество од нов тип.

Ако некогаш микрочиповите под кожата ни изгледаа како далечна и неостварлива иднина, нешто што може да се види само на филмови, денес тие се реалност кон која прибегнуваат се поголем број луѓе во светот.

Уште во 2015 година голем број граѓани во Шведска почнаа да ги поставуваат за владата да ги легализира во 2018. Денеска ги поседуваат 6.000 луѓе.

Оние кои вградуваат микрочип велат дека тоа го прават за да си го олеснат секојдневието. Пазарат без да го носат со себе паричникот, се возат во јавен превоз без хартиена карта или онаа на телефонот и имаат при рака, во буквална смисла на зборот, и здравствена книшка и картичка.

Вградувањето микрочип оправдано или не, предизвикува сомнежи и страв

За тоа зошто решил да вгради микрочипови под кожа и што може да направи со нив, триесет и петгодишниот Матија Кофети од Бреша, кој е вработен во компанија која се занимава со информациска безбедност и кој самиот, како и многу други ни рече тој, повика биохакер.

Истражување: Од што се плашат младите и дали се вакцинираат против Ковид 19?

„Во моментов имам пет микрочипови. Првиот што го инсталирав во 2019 година го користам за да ја отворам вратата, тој е (en ef si Erfid) и е како некој вид на USB бидејќи можам да го програмирам, можам да го користам за размена на контакти. Тоа е еден тип на лозинка, а јас имам две од нив. Едниот е магнет кој привлекува завртки или штипки, другиот е мраз, ако донесам извор на струја блиску до него се пали. Последната што ја инсталирав и што најмногу ја користам е тип на кредитна картичка што ја користам ако не сакам да платам, доволно е да ми ја доближи раката“, истакна Матија.

Тој посочува дека чипот работи како усб, на кој се ставаат податоци, а на него треба само да имате мобилен телефон или апликација која може да чита nfc.

„На пример, можам да побарам да се поврзе со мојот профил на LinkedIn. „Често го користам така што го доближувам телефонот и ми го отвора виртуелниот сеф каде ги имам сите мои лозинки, кредитни картички“, изјави Матија Кофети.

Матија вели дека најинтересните реакции кон него се кога треба да плати на каса, бидејќи често го гледаат како да сака да ги измами или пак се сосема изненадени што е можно да се плати на овој начин, а секој време треба да објасни за што се работи.

Вградувањето на чип треба да биде избор на поединец, а не нешто наметнато

Понекогаш, за да го избегне сето тоа, едноставно го користи телефонот. Овие микрочипови може слободно да се купат преку неколку американски веб-страници и преку еден европски препродавач и чинат од 80 до 100 евра или 200 евра за плаќање, а Матија вели дека најчесто се целосно безболно вметнати во продавници за тетоважи или пирсинг. Но, на прашањето колку се безбедни овие микрочипови и дали е оправдан стравот на граѓаните дека на овој начин ќе бидат следени и ќе ја изгубат слободата, Матија вели:

„Темата за слободата на податоците и приватноста е многу важна. Инсталирањето на микрочипови е мој личен избор и точно знам што има внатре и што инсталирам преку техничките податоци и сам избирам какви податоци да ставам на нив. Немаат никаква компонента преку која можеме да бидеме следени, нема gps. На овој начин сакам да ги разубедам сите што велат дека нѐ следат на овој начин, дека се направени да не контролираат итн. затоа што стравот и незнаењето раѓаат теории на заговор.

САД и Кина се во студена војна за микро чипови?

Вградувањето на микрочип треба да биде избор на поединец, а не нешто наметнато. Се надевам дека овие микрочипови, покрај функциите што ги имаат денес, ќе овозможат и голем пробив во медицината за разни невролошки заболувања, дека ќе можат да се вградат во мозокот исто како што има пејсмејкери и значително ќе го олеснат невродегенеративниот болести како Паркинсонова или Алцхајмерова болест“.

Микрочип е мал електронски уред кој може да достигне големина на зрно ориз, а има два главни типа: мемориски чипови кои складираат информации и логички чипови кои ги обработуваат за да извршат одредена функција. Тие се мали, имаат мала моќност, но имаат голем потенцијал и се евтини.