
Во време на брза дигитална комуникација и чести дилеми околу писменоста, разговараме со лекторката Марија Лозаноска – професор по македонски јазик, автор и долгогодишен наставник. Со богато искуство како лектор и активна промоторка на јазикот, таа го споделува својот поглед за младите, интернетот и значењето на правилната употреба на македонскиот јазик.

Марија Лозаноска
– Можеби нема да биде одговорот каков што се очекува, но можам да кажам дека има писмени млади. Со тоа што ги гледаме со телефоните в раце, мислиме дека пишуваат само со емотикони, не формираат реченица и заборавиле на кирилица, но не е така. Оние коишто го имаат чувството на писменост, секако ќе се описменат и ќе останат такви и како возрасни, без разлика во кое време живеат.
-“Отсекогаш имало книги на полиците, и пред да се појави „новото време“, па пак не биле сите доволно јазично потковани, така и денес со социјалните мрежи – ниту помагаат, ниту одмагаат. Можеби само се зголемени странцизмите, што е нормално во оваа глобализација.”
-“Не влијае, затоа што емотиконите се само тренд во резговорната комуникација, оние што го разбираат јазикот во целост ниеден тренд нема да им го избрише речникот.”
-“Модерната комуникација е всушност жаргонот којшто постоел отсекогаш. Негова работа е да помине низ, најчесто младите, и да си замине. Поврзан е со уличното изразување, во последните години поврзан е со интернетот, има интерни шеги, додека брзата комуникација се сретнува во сите возрасти, најчесто е тоа кога пишуваме пораки низ разните апликации. Негрижата се појавува кога на несоодветни лица им се даваат задача да пишуваат јавно, или сами си дозволуваат да ја сработат таа задача, а притоа не се јазичари и немаат доволно познавање од јазикот. На пример, кога самиот маркетер го пушта слоганот без да се консултира со лектор.”
-“Пак ќе кажам – изразувањето зависи од самата личност. Оние што се талентирани за говор и пишување, ќе се истакнат без разлика во кое време живеат. И ќе најдат начин да си го дозбогатат речникот.”

-“Тоа зависи од наставниот кадар што ќе му се падне на ученикот. Доколкунаставникот е вистински педагог, тогаш тоа ќе оди лесно, без посебни подготовки и со правилна намера.”
-“Секако, и кон тоа треба да целиме. Сите овие години јас за тоа ги користам социјалните мрежи, за да го пренесам своето знаење, да укажам на грешките и, најбитно од сè – да всадам љубов кон македонскиот јазик. Мило ми е што многу поединци ги користат своите профили на социјалните мрежи за да го пренесат она што го знаат и умеат. Наша одговорност е на која страна од интернетот ќе се насочиме – дали ќе им дадеме внимание на корисните работи или на оние без вредност.”
-“Апсолутно! Секогаш велам дека една јавна личност треба да внимава на сè доколку сака да има успех и да изгледа професионално. Посебно оние јавни личности кои се појавуваат на социјалните мрежи затоа што таму најмногу се зборува и пишува. Ако не зборуваш литературно, а сакаш да пренесеш нешто мудро, тоа е исто како да пловиш во напукнат чамец – сè пропаѓа во вода.”
-“Не гледам пад на писменост, напротив. Со мојата работа се сретнувам постојано со секаков вид народ, дали помлади и повозрасни, коишто многу внимаваат како пишуваат и, на моја голема радост, кај младите има многу начитани со желба да пишуваат што поправилно. Сето ова е за поздравување и би сакала во иднина повеќе да им се посветам ним отколку на оние коишто мудруваат на латиница не почитувајќи никакво правило и не почитувајќи што апелираат јазичарите.”
-“Кај младите ништо, одлични се. Државата е таа што треба да изигра поинаку.”